Om de Mont Blanc te beklimmen, hebben we een klimuitrusting nodig, bestaande uit pickels, heup- en borstgordels, C-schoenen, crampons, musketons, helmen en touwen. Al met al een aanzienlijke kostenpost. Paul besluit dat we in verband met de broodnodige bergsportverzekeringen lid moeten worden van de NKBV, de Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging, wellicht kunnen we daar ook meteen tegen een gunstig tarief een bergsportuitrusting huren. Een telefoontje leert echter dat de NKBV zelf geen materiaalverhuur meer doet en dit heeft uibesteed aan Basecamp Mountaineering, een organisatie die landelijk klim- en outdoorspullen verhuurt. Het bedrijf is zojuist verhuisd van Rotterdam naar Ypenburg (Den Haag).

Paul waagt er een telefoontje aan en krijgt een vriendelijke dame aan de lijn. Ze luistert aandachtig en beslist dat Paul het beste zelf even met eigenaar Erwin kan bellen om een en ander uit leggen; dat heeft vast de meeste kans van slagen. Paul belt Erwin en maakt een afspraak. Als we op het nieuwe kantoor in Ypenburg aankomen, blijkt de verhuizing in volle gang. Her en der liggen uitrustingsstukken in hoeken, maar wat vooral opvalt: het is warm, freekin hot! Na inzet van een industriëele thermometer (‘pistool' dat je op een voorwerp kan richten waarvan dan de temperatuur gemeten wordt) komen temperaturen tussen de 40 en 50 graden naar voren. Het blijkt verstandiger om onder in plaats van aan een bureau te gaan werken. Er is nog geen airco geïnstalleerd; we horen van Erwin dat hij - als ervaren klimmer - zelf airco en zonweringen gaat installeren. Da's pas ondernemerschap concluderen wij!

Erwin vertelt enthousiast over zijn bedrijf. De business van Basecamp kan worden verdeeld in een aantal takken: (berg)sport (verhuur van bergsportmaterialen, trekking- en lichtgewichtkampeeruitrustingen.), Rope Acces (werken op hoogte) en evenementen (verhuur van klimwanden). Mooi verhaal Erwin!, maar eigenlijk is alles in één simpel woord samen te vatten, zo concluderen wij: klimmen!

Erwin heeft zojuist het materiaaldepot met verhuurmaterialen van de NKBV  overgenomen, zo vertelt hij, dus het staat helemaal vol in het nieuwe pand. Basecamp is een organisatie die naast de verhuur gespecialiseerd in veilig werken op hoogte door middel van Rope Access. Daaronder wordt verstaan het toegankelijk maken van de werkplek met behulp van industriële touwtechnieken. Hij geeft enthousiast voorbeelden van Rope Access-projecten waarbij hij betrokken was. Als er bijvoorbeeld een schoorsteen gereinigd moet worden, kan het vijf dagen duren voordat deze is afgekoeld en nog eens vijf dagen voordat er een steiger is gebouwd. Als een plant vijf dagen moet stilliggen, gaat het het om miljoenenbedragen. Een professionele klimmer kan met zijn touwen (Rope Access) direct aan de slag. Voorbeelden van Erwin uit de praktijk, lopen verder uiteen van monumentale gebouwen, evenementen, bouwplaatsen, masten, schepen of de petrochemische industrie. Basecamp klimt in alles, zo constateren we. Werkzaamheden kunnen daarbij zowel buiten, binnen als ook in besloten ruimtes plaatsvinden. Naast de uitvoering van projecten verzorgt Basecamp ook inspecties, advies en trainingen op maat. Door werkzaamheden op hoogte uit te voeren met behulp van industriële touwtechnieken wordt er een veilige en efficiënte manier geboden om bijna iedere plek toegankelijk te maken voor het uitvoeren van velerlei taken. Daarbij zijn er een aantal belangrijke voordelen ten opzichte van conventionele methoden zoals steigerbouw of hoogwerkers.

Bewonderend luisteren we, terwijl Erwin voor de zoveelste keer wordt gebeld; dat worden succesvolle ondernemers concluderen we. Hij legt telefonisch uit aan een klimmer dat hij niet aan de slag kan in de industrie omdat er niet ‘geploft' is. Zwijgend kijken we elkaar aan: geploft!? Toch maar eff aan Erwin vragen. Lachend kijkt hij ons aan (amateurs) en zegt: ‘ploffen is detonerend reinigen'. ‘Ohh' zeggen we, alsof we nu weten waar hij het over heeft. Hij ziet echter de onbenulligheid van onze gezichten druipen en legt uit: ‘ploffen is een soort explsief voorreinigen, waarna de klimmer verder kan zeg maar.' We knikken instemmend. Deze man weet alles (van klimmen) concluderen we. Ten slotte horen we dat Erwin ook wel eens opereert voor de firma stiekem; hij installeert op basis van Rope Acces soms afluisterapparatuur. Iemand die van klimmen echt helemaal zijn beroep heeft gemaakt dus.

Als Erwin klaar is, beginnen wij schuchter met ons verhaal. Deze man heeft vast een paar 8.000-ers afgetikt in de Himalaya en nu komen wij hier met ons verhaal: 2 volstrekte alpine-leken die support zoeken om de Mont Blanc te beklimmen, vast een berg van niets in Erwin's ogen. We hebben ons terdege voorbereid: we hebben beide enkele 3.000-ers gelopen (NB gelopen, niet geklommen!). Gewichtig overhandigen we Erwin ons PR-en persdocument, waarin we de talloze manieren uiteenzetten waarop we voor exposure kunnen zorgen. Erwin luistert geduldig en ondanks zijn drukke werkzaamheden rondom de verhuizing, schijnt hij toch iets te zien in onze plannen.

Als we beginnen over onze ideeen om met pulka van Den Helder naar Hoek van Holland te lopen over het strand, in poolkledij, op de heetste dag van het jaar begint hij te glimmen en gaat hij los. ‘Dan rijd ik er met mijn dikke zwarte Basecamp-pickup achteraan', gilt hij enthousiast, ‘met cheerleaders in de cabine en een groot statief in de bak zodat ik foto's kan schieten en overal pers om ons heen!' Wij vinden het prima. Als we Erwin melden dat we binnenkort op Radio West en radio BNN zijn, schudt hij direct enkele oneliners uit zijn mouw. In de uitzending moeten we zeggen: ‘bij de meeste expedities ligt het basecamp aan de voet van de berg, ons Basecamp ligt echter in Ypenburg (een oneliner die we nog enkele keren in radiointerviews zouden bezigen, onder andere de week erna tijdens ons radiointerview met Holland Centraal)'.

Het spreekwoordelijke ijs is gebroken en binnen de kortste keren staan we onze hele uitrusting te passen: C-scoenen, gamaschen (nieuw in de verpakking), prachtige rood-bruine North Face jacks (die pas in september in de winkel liggen), Petzl-lampjes (nieuw in de verpakking), helmen van Black Diamond, pickels, heup- en borstgordels, overbroeken, handschoenen etc.

‘Jullie hebben tch wel ijsbreker he!?', vraagt Erwin. Wij vermoeden dat het gaat om een venuftig apparaat om een pad door de sneeuw te banen op de top van de Mont Blanc en antwoorden zonder knipogen van niet. ‘Waar lopen jullie dan in?', vraagt Erwin, ‘Odlo, Craft?'. Ahh! Het gaat hier om zweethemdjes concluderen we! ‘Craft', roepen we in koor. Daar kwamen wij - amateurs - eff goed weg, had Erwin ons bijna doorgehad. We vertrokken echter geen spier en Erwin zag vast niets. ‘Worden jullie door Craft gesponsord?', vraagt hij. Nee, dat worden we niet, maar vriend Marcel met zijn Leidse Hardloopwinkel deelt nog wel eens iets uit aan zijn loopdiscipelen.

Terwijl we met meer dan 40 graden pooljacks staan te passen, legt Erwin en passent uit hoe de sijgijzers werken en vooral hoe we ze (niet) moeten gebruiken:

Les 1. Til je poten op of je gaat op je bek.

Les 2. Loop wijdbeens, of je blijft met de punten van het ene stijgijzer in de gespjes van het andere stijgijzer hangen en... je gaat op je bek!

Les 3. Ga niet op je bek.

Dat klinkt eenvoudig maar in de praktijk zouden we nog enkele keren... juist ja: op onze snufferd gaan.

We knopen alle tips in onze rode oortjes en verlaten enthousiast en zwetend het pand. Als we in de auto stappen beloven we elkaar dat we als eerste kleine gebaar morgen ijstaart of ijskoude cola gaan brengen naar deze enthousiaste klimentrepreneurs in dat hete hok.

Kantooradres en materiaaldepot

Laan van Waalhaven 251

2497 GL Den Haag, wijk Ypenburg.

Tel: 070-30 74 160

Fax: 070-30 74 169

email: info@base-camp.nl