De route

Een volledige oversteek van de Groenland-ijskap van de oost- naar de westkust in de stijl van Nansen, zoals hij dat in 1988 ook deed. Een oversteek op ski's/ te voet, zonder herbevoorrading en zonder kites (vliegers), waarbij we onze expeditieuitrusting in een slee achter ons aanslepen. De tocht is ongeveer 530 kilometer lang en loopt van de oostkust in het Ammmasalik-district bergop naar de top van het plateau op ongeveer 3.000 meter en dan weer naar beneden via het verlaten radarstation Dye II naar de Westkust. 530 kilometer in 25 dagen, dat betekent dagmarsen van ongeveer 22 kilometer. Een analyse van eerdere expedities wijst uit dat gemiddelden van 3,2 kilometer per uur worden gehaald, hetgeen betekent dat wij gemiddeld zo'n 7 uur per dag moeten lopen. Gedurende het eerste deel van de expeditie (bergop) zal dit niet gehaald worden, ook omdat we zullen moeten wennen aan het ritme. Naarmate de expeditie vordert zullen de dagmarsen langer moeten worden, oplopend naar 10 a 12 uur per dag.

Figuur:

Greenland is dominated by the icecap.  Scene to some epic expeditions, a crossing forms one of the 3 classic Polar expeditions. 
Red: Gjeldnes & Larsen unsupported S to N
Blue: The Nagtivit - Kangerlussuaq crossing 
Green: The record breaking Norwegian Kite Skiing Expedition
Orange: Nansen's Original Crossing 
GMNP: Geomagnetic North Pole 
Red Dots: Icecap Crossing launch points

Ergens rond de 17^e dag zullen we op het veraten radarstation Dye II stuiten. Het Amerikaanse leger oefent hier landingen met Herculesvliegtuigen.

De Groenland IJskap crossing vormt één van de drie klassieke poolexpedities (Classic Trifecta of polar journeys), naast het bereiken van de geografische noord- en zuidpool. De eerste oversteek van Groenland werd gedaan door de Noorse nobelprijswinnaar Fridtjof Nansen in 1888. Hij stak met enkele kompanen op ski's en met slee de ijskap over. Hij leidde zijn team van de oost- naar de westkust en zette daarmee de standaard voor de moderne poolexpedities. 119 jaar later gaan wij hetzelfde proberen te doen in de geest van Fridtjof. Tegenwoordig gaat het allemaal iets makkelijker dan toen. De route wordt steeds populairder en past in de trend dat mensen steeds extremere ‘reizen' gaan maken. Aansluitend daarop hebben Paul en ik onlangs nog gefigureerd in een film van onze cameraman Michiel over de trend naar steeds extremere invulling van vakanties. Eén quote van Paul uit het interview staat me nog bij: een strandvakantie staat voor mij voor de ultieme leegte', en ziedaar Paul zoekt vervolgens de ultieme leegte op door naar de Zuidpool te gaan ;-} (voor de leek: andersoortige leegte).

Sinds Nansen zijn er veel expedities geweest waarbij de ijskap werd overgestoken. De meest populaire route is die tussen Isortoq aan de oostkant en Kangerlussuaq aan de westkant. Deze route is ongeveer 500 kilometer lang en je hebt ongeveer een maand nodig om de afstand te overbruggen. Aan de oostkant word je met een helikopter op de ijskap afgezet op een hoogte van ongeveer 800 meter, waarna je met je sleetje stijgt tot een hoogte van ongeveer 3.000 meter, middenop de ijskap en daarna daal je weer tot je aan de westkant weer van de kap afklimt.

De meeste expedities gebruiken vliegers, kites om met behulp van de wind grotere dagafstanden te kunnen maken. Wij hebben er bewust voor gekozen om dit niet te doen. Na een grondige analyse moeten wij concluderen dat het gebruiken van kites meer nadelen heeft dan voordelen; bezigheidstherapie.

Andere expedities dit seizoen

Ook wij zullen dit seizoen niet de enige zijn. Zo is er een collega van de vriend van mijn zusje (blijven opletten he!) die ook met een team van drie man aan de slag zal gaan (ziee www.ice-expedition.nl). Ook dit team is druk in de weer met autobanden op het strand om te wennen aan het slepen met een zware pulka. Daarnaast is er de expeditie van Jolanda Linschoten en Frank van Zwol. Ze zijn  van plan in april 2007 de Groenlandse ijskap over te steken vanaf de zee aan de westkust naar de zee aan de oostkust. Ze gaan op ski's  met een zelf te trekken slede, zonder bevoorrading en met gebruikmaking van sneeuwzeilen (kites). Meer info via http://www.polespirit.nl/. Tot onze verbazing lezen wij in het blad Hoogtelijnen van de Nederlandse bergsportvereniging dat het hier de het eerste Nederlandse team betreft dat Groenland daadwerkelijk van kust tot kust doorkruist. Jolanda krijgt bovendien de primeur als eerste Nederlandse vrouw als het tweetal met de expeditie slaagt. Verbazing omdat er toch reeds eerdere expedities over de Groenland IJskap zijn geweest. Ik denk bijvoorbeeld aan de spannende expeditie van Ronald Naar en zijn kornuiten waarover ik net gelezen heb in het boek ‘Dwars door Groenland' van Ronald.