Peter Schmeitz, Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit

Jan Fokke en Paul,

Ik wil jullie hartelijk bedanken voor jullie inspirerende optreden voor mijn cluster. Hoewel de werelden van poolreizigers en beleidsambtenaren op het eerste gezicht totaal verschillend zijn, kwamen er verrassende parallellen boven tijdens jullie presentatie. Gedrevenheid, maatschappelijke betrokkenheid en een niet aflatende vastberadenheid om een schier onmogelijk doel te bereiken, deelden ons profiel. De metafoor van een geestelijke poolreis die het cluster onderneemt om de ambitie van een in alle opzichten duurzame veehouderij binnen 15 jaar te bereiken, deed vele ogen openen. De noodzaak van teamgeest, vertrouwen, openheid, veerkracht en relativeringsvermogen zijn slechts een paar van de uitdagingen die zowel op kantoor bij 20 graden, als bij min 40 graden buiten op de pool gelden. Hoewel jullie vooraf slechts een hele summiere briefing hadden gehad, bleken jullie meesters in het improviseren en inleven in mensen. Nuchter, en met de nodige humor en flair kregen jullie zelfs de meest kritische geesten enthousiast. De groep heeft een inspirerend kader meegekregen om in 2009 met zelfvertrouwen en teamgeest de strijd aan te gaan. Jullie staan genoteerd in Den Haag!

Karl van der Zijde (voorzitter WeDoHRM/lidNVP)

Paul en Jan Fokke,

jullie presentatie over de sportieve prestaties en over het werk als personeelsadviseurs/coaches was voor de leden van WeDoHRM een eyeopener. Het werken is geen droom, maar dagelijks mensenwerk waaraan je met grote zorgvuldigheid uitvoering moet geven. Maar het opzoeken van de toppen van bergen, de toppen van je kunnen, is voor de meesten van ons wel een enorme uitdaging!

Stichting Ondernemers-sociëteit KAN

14 april 2008 gaf het Frozen Dreams team een lezing bij. Een van de deelnemers tekende onderstaand verslag op. Een leerzame avond.

Verslag lezing: twee ondernemers op weg naar de Zuidpool

Jan Fokke Oosterhof en Paul Kamphuis weten de zaal muisstil te krijgen met een inspirerend betoog over een reis die een doel op zich is. Een reis die ook een onderneming is. En een doel dat aanspreekt: het ondernemen van een zuidpoolexpeditie.

De winterjassen gaan uit en suizend flitsen de ski's door de sneeuw over het scherm. Jan Fokke en Paul willen mensen met een droom helpen en doen dat door eerst hun eigen droom te realiseren. Middels 4 stappen: dromen, durven, delen en doen.

Op een kantelpunt in hun bestaan (beëindiging eigen bedrijf, echtscheiding, overlijden ouder) kijken de twee bekenden uit de loopclub elkaar wat dieper in de ogen en zien eenzelfde verlangen tot verandering. Een analyse wordt opgesteld: "ieder voor zichzelf" en "wat de een denkt van de ander" maakt dat er heel wat te bespreken is, maar vormt ook een middel om er over te praten. De eerste confrontaties vinden plaats.

Wat mee te nemen in het businessplan: wetenschappelijk onderzoek, de eigen kinderen, ondernemen is navigeren op plezier & business, maatschappelijke betrokkenheid (KIKA) en expeditiemodellen en aanpak - alles krijgt een plek.

Na tal van loopwedstrijden start de eerste serieuze beklimming: de Mont Blanc-expeditie (4810 M) in 2006. Inzet: "hoe ga je om met een crisis en willen we dan nog verder?". De dag voor vertrek vallen 3 doden op de Mont Blanc en wordt een Engelsman ternauwernood gered door hem aan zijn haren uit een gletsjerspleet te trekken. Na de eerste ruzie "eigenlijk om niets" en een paar uur hartstochtelijk en beklemmend zwijgen wordt besloten de irritatiecoëfficiënt in te voeren. De irritatie wordt hardop benoemd, het gesprek is weer geopend en de partners kunnen samen verder.

De Spartathlon (loopwedstrijd van Athene naar Sparta) is een zoektocht naar het eigen potentieel: "waarom wil je dit eigenlijk". Met Paul als loper en Jan Fokke als coach. Van de 264 deelnemers weet Paul als 97^e (dat is als laatste, want de rest is uitgevallen) te finishen. Een fantastische prestatie en een enorme leerervaring voor beiden. De Ondernemers-Sociëteit KAN krijgt de primeur vanavond: het boek dat over deze sportieve prestatie is geschreven.

En dan verder naar Groenland. Met 90 kilo slee, 10 km per dag in extreme omstandigheden. Het weer is heel slecht en je kan je eigen voeten niet eens meer zien. Als de één in een gletsjerspleet zou vallen zou de ander geen andere keuze hebben dan het touw door te snijden - 90 kilo slee plus het gewicht van een volwassen man trek je in je eentje niet meer omhoog. Het eten raakt op wanneer het weer hen dwingt om te schuilen in de ingesneeuwde en bevroren tent. Het understatement is dat er "momenten zijn dat we ons minder euforisch voelen". Omdat Paul en Jan Fokke niet willen dat de Search en Rescue risico's moet lopen om hen op te halen besluiten ze op eigen kracht terug te keren naar het vertrekpunt - 170 kilometer terug. Een leeglopende ballon, zo omschrijven ze hoe ze zich voelen, maar na verloop van tijd zien ze toch dat het een geslaagde trainingsexpeditie is. Er is veel geleerd over vertrouwen (vertrouw je je maat? vertrouw je je GPS?), over wegvallende referentiekaders (alleen maar witte bobbels en een totale white-out), over gebrek aan interactie (geen contact met de buitenwereld). En uiteindelijk is alles goed gegaan: er is veel geleerd, veel beeldmateriaal verzameld en niemand is met zwarte vingertoppen teruggekomen.

Na terugkomst in Nederland is het opkrabbelen na deze heftige ervaring en dat lukt prima: de onderneming loopt goed en wordt gesplitst in een Frozen Dreams Stichting (goede doelen) en Frozen Dreams Media (de website wordt bekroond en Virgin en Easy Group ondersteunen de onderneming). De balans tussen business en andere doelen voelt goed aan. De business is nu ook echt business en is niet puur afhankelijk van sponsoring. En nu op naar de zuidpool!

De zaal luistert geboeid naar de belevenissen van Paul en Jan Fokke. Wanneer de eerste vraag gesteld wordt is het een vraag die bij velen door het hoofd is geschoten: is het eigenlijk geen mislukking dat jullie de top van de Mont Blanc net niet gehaald hebben en in Groenland na 170 kilometer zijn omgedraaid? En wat doe je als je de zuidpool ook niet haalt? Is je onderneming dan mislukt? Het antwoord op deze kritische vraag wordt door de aanwezigen met opluchting en instemming beluisterd: het fysieke eindpunt is niet waar het succes van afhangt. De hele reis daarheen is de totale onderneming. En die reis bepaalt het succes. Op ¾ kwart van de fysieke reis kan je ook het doel hebben bereikt. Angst voor mislukking is er dus ook niet. Met de reis wordt bagage vergaard die gedeeld kan worden (bijvoorbeeld omgaan met teleurstelling, het vinden van doorzettingsvermogen, je blijven motiveren, gericht denken in oplossingen, omgaan met beren op de weg - letterlijk en figuurlijk) en dat is een doel op zich. En dan bij terugkomst van de Zuidpool ondernemers begeleiden naar afgelegen gebieden in de wereld om deze belangrijke leerervaringen te delen. Waarschijnlijk laten ook anderen zich graag inspireren door deze twee bijzondere avonturiers.